Òdeszedł Janusz Mamelsczi
Òdeszedł Szkólny, òdeszedł Pisôrz, òdeszedł Bëlny Człowiek! Człowiek, chtëren rôd przëjeżdżiwôł do najégò Mùzeùm, bë dzecóm òpòwiadac ò kaszëbsczich stolemach, krôsniãtach, czarownicach a pùrtkach. Człowiek, jaczi swòjim dzejanim a ùtwórstwã pòdskôcôł jinëch do robòtë. To na spòdlim Jegò dokazu Pisarze żëją. Zéńdzenié z kaszëbsczima pisarzama naju Mùzeùm wespół ze sztudérama etnofilologie kaszëbsczi na Gduńsczim Ùniwerystece zrëchtowało nagrania tekstów z ti ksążczi.
Januszu, Drëchù, zajachôł jes do niebny krôjnë, dze Matka Bòskô Swiónowskô a Aniół Kaszëb serdeczno Cebie pòwitelë. Sedzysz gwës terô tã wësok z Cenôwą, Majkòwczim, Labùdą, Drzéżdżónã. Szmakôta wespół miód z niebiańsczégò pszczolnika, a pòwiôdôta so ò nëch stolemach ë krôsniãtach, jaczé òstałë na kaszëbsczi zemi – zemi, chtërną jes tak baro ùkòchôł.
Prôcownicë
Mùzeùm Kaszëbskò-Pòmòrsczi Pismieniznë i Mùzyczi w Wejrowie
Tekst, foto - RD
